TY  - JOUR
ID  - 5001635
TI  - تحلیل انتقادی مسأله ایمان به محال در مسیحیت
JO  - مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)
JA  - 14
LA  - fa
SN  - 2008-8876
AU  - Behesht, 
AD  - استادیار
AU  - Mohammad, Ansari Asl
AD  - عضو هیأت علمی
Y1  - 2025
PY  - 2025
VL  - 16
IS  - 1
SP  - EP  - تثليث مسيحي ,ايمان به محال ,محالات ذاتي ,مفهوم‌نما ,تقابل عدم و ملکه ,DO  - 10.22034/kalami.2025.5001635
AB  - مسأله ما در این نوشتار، این است که ایمان مسیحی به محالاتِ ذاتی چگونه ممکن است؟ مسیحیت بر اعتقاد راسخ به اموری همچون تجسّد خداوند، رنج بردن او، مردن و سپس برخاستن او از مردگان بنا شده است و بر این باورهای جزم¬اندیشانه که بی¬چون و چرا باید پذیرفته شوند، «دگما» اطلاق می¬شود. اما این امور، محالات ذاتی و ممتنعات بالذات محسوب می¬شوند. روش پژوهشی این نوشتار، تکیه بر «منطق صوری» و استناد به قواعد گوناگونی از آن است که بدین وسیله، به تحلیل مفهوم¬داریِ «محالات ذاتی» پرداخته است. مهمترین یافته این نوشتار، آن است که ممتنعات ذاتی، فاقد مفهومی محصَّل در ذهنند و باید آنها را «مفهوم¬نما» دانست. پس از اثبات منطقی این امر، آشکار می¬شود که ایمانِ به یک ممتنع بالذات، در واقع، ایمانی است بی¬متعلَق. در نتیجه، بر اساس آنکه نمی¬توان به "هیچ"، ایمان آورد، به ناگزیر باید چنین فرض کرد که یک فرد مسیحی، تصویری از یک مفهوم ممکن¬الوجود (مفهومی موهوم و مبهم) را به ذهن آورده، بدان ایمان می¬آورد و به نادرست، عنوان ممتنع¬الوجود (مثلا تجسد خدا) را بر آن مفهوم ذهنی منطبق می¬کند و آنگاه ادعا می¬کند که به یک محال، مؤمن شده است.
UR  - https://kalami.nashriyat.ir/node/5001635
L1  - ER  -