TY  - JOUR
ID  - 5002089
TI  - حکمت واجب‌الوجود از منظر سهروردی و صدرالدین شیرازی
JO  - مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)
JA  - 14
LA  - fa
SN  - 2008-8876
AU  - javad, hajipour
AD  - استادیار دانشگاه علوم پزشکی دزفول
AU  - Seyed sajad, Sadatizadeh
AD  - استادیار - دانشگاه علوم پزشکی دزفول
Y1  - 2024
PY  - 2024
VL  - 15
IS  - 2
SP  - EP  - حکمت واجب ,عنایت واجب ,علم باری ,اراده واجب ,خیر ,شر ,DO  - 10.22034/marifat.2025.5002089
AB  - هنگامی که مباحث دامن‌گستر در حوزة علم واجب‌الوجود (علم به ذات و موجودات) نضج می‌گیرد و با فاعلیت و قدرت و عنایت و ارادة او می‌آمیزد، مفهوم «حکمت واجب‌الوجود» سر برمی‌آورد و ضرورت واکاوی و تحقیق می‌یابد. نظرگاه فیلسوفان مسلمان در این باب، دیرینه است و آنان متأثر از آموزه‌های قرآن، درصدد شناخت ماهیت حکمت باری بوده‌اند. مبحث حکمت پروردگار، در آیینة دیدگاه ابن‌سینا شکوفا شده است. او سه مقولة علم، سببیت و رضایت باری را از عناصر بنیادین حکمت واجب برشمرده است. پس از ابن‌سینا و البته در همان چهارچوب ایضاح مفهومی او، فیلسوفانی همانند سهروردی و صدرالدین شیرازی و شارحان صدرایی به بسط و تعمیق این سه عنصر بنیانی پرداخته‌اند. پژوهش حاضر می‌کوشد که بر اساس مبانی فلسفی سهروردی و صدرالدین شیرازی و البته در چهارچوب ایضاح مفهومی سینوی، مفهوم حکمت باری را به قدر مقدور و بضاعت تحقیقی بر آفتاب افکند.
UR  - https://kalami.nashriyat.ir/node/5002089
L1  - ER  -