<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle></JournalTitle>
                <Issn></Issn>
                <Volume></Volume>
                <Issue></Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2026</Year>
                    <Month>07</Month>
                    <Day>26</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>بررسی انتقادی نظریه رؤیاانگاری وحی با تکیه بر مبانی عرفان اسلامی</VernacularTitle>
            <FirstPage></FirstPage>
            <LastPage></LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">5002160</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>مرتضی</FirstName>
            <LastName>زاده بامری</LastName>
            <Affiliation>دکتری فلسفه اسلامی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID">0009-0003-4503-4933</Identifier>
        </Author>
                <Author>
            <FirstName>حسین</FirstName>
            <LastName>مظفری</LastName>
            <Affiliation>استادیار - مؤسسه امام خمینی(ره)</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID">0009-0003-1526-1676</Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2025</Year>
                    <Month>05</Month>
                    <Day>28</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">از منظر سروش، قرآن از جنس خواب ونبی اکرم راوی رؤیاهای رسولانه می‌باشد.وی برای تأییدنظریه خویش به سخنان مولوی وپارادوکس های ظاهری قرآن استناد می‌کند و معتقد است آیات مربوط به جوازیاعدم جواز سؤال ازحق تعالی، آیات مربوط به نسبت حسنات وسیئات به حق و خلق و آیات آغاز خلقت با کلمه «کُنْ» از تناقضات قرآنی است. پژوهش حاضر با بهره گیری از روش توصیفی، تحلیلی و انتقادی ادعای ایشان را مورد بررسی قرار داده و نشان می‌دهد که مدعای وی نادرست می‌باشد. أهم نتایج مقاله را می‌توان در موارد ذیل خلاصه کرد:۱.حق تعالی با ویژگی اطلاق مقسمی و تمایز احاطی هم مصداق اسم هادی است و هم اسم مضلّ.۳.اسناد اضلال به خدا از باب امر عدمی است؛ بدین معنا که خدای سبحان لطف و توفیق خود را از او را به حال خود وا می‌گذارد.۳. سؤال نهی شده در آیه:«لا یُسئلُ عَمّا یَفْعَلُ و هُم یُسئلُونَ»، سؤال توبیخی و استیضاحی است وگرنه سؤال استفهامی و استعطایی بلا مانع است.۴.به باور عارفان، مخاطب امر «کُنْ»، همان عین ثابت در تعین ثانی است و این صور علمی در اثر این خطاب، به صورت تعینات خلقی در خارج از صقع ربوبی موجود می‌شوند</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
