@article {
author = {Sُhaminezhad, Manochehr and Gerami, Vahid and Hoseini, Sayyed Mehdi},
title = {تحلیلی فلسفی از عصمت امام بر اساس مبانی فلسفی ملاصدرا و پیامدهای تربیتی آن},
journal = {معرفت کلامی 34 ، بهار و تابستان 1404},
volume = {16},
number = {1},
pages = {141-159},
year  = {2025},
publisher = {Imam Khomeini Educational and Research Institute},
issn = {2008-8876},
eissn = {2980-8316},
doi = {10.22034/kalami.2025.5002859},
abstract = {The infallibility (‘iṣmah) of the Imams from the beginning of their
birth is one of the most fundamental beliefs of Imami theology. At first
glance, this belief appears incompatible with the foundations of Mullā
Ṣadrā’s philosophy, because Ṣadr al-Muti’allihīn considers the human
soul weak at its origin and introduces substantial motion (al-ḥarakat al-
jawhariyyah) as the cause of its gradual perfection. However, through
a Ṣadra philosophical analysis, the infallibility of the Imams can be
understood. The main question of this research is: how can one explain the
infallibility of the Imams using the principles of transcendent philosophy
(al-ḥikmah al-muta‘āliyah)? Using an analytical-argumentative method
and based on theological and philosophical sources, this article shows that
principles such as the gradation of existence (tashkīk al-wujūd), the unity
of knowledge and existence (ittiḥād al-‘ilm wa al-wujūd), and substantial
motion are well capable of providing a philosophical explanation of
infallibility. The Imams are created at a level of intensity of existence
such that they possess complete intuitive knowledge (‘ilm ḥuḍūrī) of
good and evil, and for this reason, the commission of sin by them is
impossible. This explanation, while responding to doubts concerning free
will, discrimination in creation, and the Imam’s knowledge in childhood,
has important implications for the individual and social upbringing of
Muslims.},
keywords = {nfallibility, imam, Substantial motion, Mulla Sadra, Gradation of Existence, intuitive knowledge, },
title_fa = {تحلیلی فلسفی از عصمت امام بر اساس مبانی فلسفی ملاصدرا و پیامدهای تربیتی آن},
abstract_fa ={عصمت امامان از آغاز تولد، یکی از بنیادی‌ترین باورهای کلام امامیه است. در نگاه نخست، این باور با مبانی فلسفة ملاصدرا ناسازگار می‌نماید؛ زیرا صدرالمتألهین نفس انسانی را در بدو پیدایش ضعیف می‌داند و حرکت جوهری را علت تکامل تدریجی آن معرفی می‌کند؛ اما با تحلیل فلسفی صدرایی می‌توان به عصمت امامان پی برد. پرسش اصلی این پژوهش آن است که چگونه می‌توان با استفاده از اصول حکمت متعالیه عصمت امامان را تبیین کرد؟ مقالة پیش رو با روش تحلیلی ـ استدلالی و بر پایة منابع کلامی و فلسفی نشان می‌دهد که اصولی مانند تشکیک وجود، اتحاد علم و وجود، و حرکت جوهری به‌خوبی قادر به تبیین فلسفی عصمت‌اند. امامان در مرتبه‌ای از شدت وجودی خلق شده‌اند که علم حضوری تام به خیر و شر دارند و به همین دلیل صدور گناه از ایشان ممتنع است. این تبیین ضمن پاسخ به شبهات مربوط به اختیار، تبعیض در خلقت و علم امام در کودکی، پیامدهای مهمی برای تربیت فردی و اجتماعی مسلمانان دارد.},
keywords_fa = {عصمت ,امام ,حرکت جوهری ,ملاصدرا ,تشکیک وجود ,علم حضوری ,},
url = {https://kalami.nashriyat.ir/node/5002859},
eprint = {https://kalami.nashriyat.ir/sites/kalami.nashriyat.ir/files/article-files/5002859-1786263796.pdf}
}