مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت کلامی 2008-8876 3 2 2012 09 03 چیستی و چگونگی وحی؛ بررسی تطبیقی دیدگاه آیت‌الله جوادی آملی و ابن‌عربی 7 24 662 FA علی زمانی قشلاقی دانشجوی دکتری Journal Article 2012 07 12 Thinkers present different views on the reality of revelation and how it descents. Considering the great importance of this issue and several doubts which are sometimes attributed to mystics, the present paper tries to expound the issue by discussing the views of two Muslim mystics. The reality of revelation is, in fact, an essential manifestation of God on different degrees of existence, which is manifested appropriate to a certain degree and different from the other degrees. Therefore, this reality which had been manifested as an abstract and non-compound fact free from any composition, multiplicity, sound and utterance, was manifested as sound and utterance in the prophet's system of perception in the degree of nature. So, the utterances which flow on prophet's tongue are also God's act, and prophet's eye, ear and tongue are the means of manifestation of revelation, with no active role. A descriptive-analytical method is used in this paper اندیشمندان دیدگاه های متفاوتی پیرامون حقیقت و چگونگی نزول وحی دارند. به دلیل اهمیت موضوع و طرح شبهات پرشماری که گاه به نظر عرفا نسبت داده می شود، این مقاله تلاش دارد با طرح نظر دو تن از عرفای اسلامی، به این مسئله بپردازد. حقیقت وحی درواقع تجلی ذاتی خداوند در مراتب متعدد وجود است که در هر مرتبه متناسب با آن و متفاوت با مراتب دیگر ظهور می یابد. ازاین رو، این حقیقت که در مراتب بالا به صورت امری مجرد و بسیط و فارق از هرگونه ترکیب و کثرت و مبرای از صوت و لفظ ظهور یافته است، در مرتبة طبیعت در دستگاه ادراکی پیامبر در کسوت صوت و لفظ ظاهر می شود. بنابراین، الفاظ ظاهرشده بر زبان نبی، نیز فعل خداوند بوده، چشم و گوش و زبان پیامبر محل تجلی وحی بوده، او نقش فاعلی ای ندارد. روش تحقیق در این مقاله توصیفی ـ تحلیلی است. https://kalami.nashriyat.ir/sites/kalami.nashriyat.ir/files/article-files/1_3.pdf