مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت کلامی 2008-8876 5 2 2014 04 13 وجوب بالقیاس معلول با حفظ اختیار 119 136 704 FA عسکری سلیمانی امیری استاد - مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) 0 Journal Article 2014 08 11 The necessity-in-relation is one of the branches of the principle of causality, the denial of which, according to philosophers, entails the denial of the principle of causality. According to some theologians, it is naive to suppose that causal necessity consists in free agents and the world is contingent and needs the exalted God. So, they use priority as a substitute for causal necessity. Some Shi’a authorities on Usul (principles of religion) regard causal necessity in relation to free agents to be problematic. Some contemporary thinkers firmly deny necessity of causality, including that of otherness or in relation to something else and presented evidence for negating the existence of these two kinds of necessity. They hold that accepting the idea of causal necessity renders free agents meaningless and all agents active. This paper seeks to investigate the evidence which supports this claim and establish the claim which is common to philosophers. وجوب بالقیاس یکی از فروع اصل علیت است که از نظر حکما نفی آن مستلزم نفی اصل علیت است. از نظر برخی از متکلمان ضرورت علّی در بحث فاعل های مختار و نیز در اینکه عالم حادث است و نیازمند خدای سبحان، مشکل ساز می شود. ازاین رو ایشان اولویت را جایگزین ضرورت علّی کرده اند. برخی از اصولیون شیعه ضرورت علّی را در خصوص فاعل های مختار مشکل ساز می دانند. برخی از اندیشمندان معاصر نیز به طورکلی ضرورت علّی را چه به صورت ضرورت غیری و چه به صورت ضرورت بالقیاس منکرند و برای نفی این دو نوع ضرورت، ادله ای اقامه کرده اند. از نظر ایشان با پذیرش ضرورت علّی، فاعل اختیاری معنا نمی یابد و همگی فاعل ها فاعل موجَب خواهند بود. مطلوب ما در این مقاله بررسی ادله‌ی این ادعا و تثبیت مدعای مشهور میان فیلسوفان است. https://kalami.nashriyat.ir/sites/kalami.nashriyat.ir/files/article-files/7_2.pdf