مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت کلامی 2008-8876 6 1 2015 07 16 بررسی تطبیقی عبادت در مقابر از منظر ابن تیمیه و مذاهب اربعه‌ی فقهی اهل سنت 139 160 714 FA حمزه علی بهرامی استادیار - دانشگاه معارف دانشگاه اصفهان محمدعلی رستمیان Journal Article 2014 12 01 Worshipping beside tombs is one of the most important issues of monotheism in worship that is considered forbidden by Ibn-e-Taymiyya. This paper is a comparative study which investigates the authenticity of Ibn-e- Taymiyya's fatwa. In this regard, we explain the meaning of worship and views of Ibn-e-Taymiyya and his evidence compared to the four religious schools. The study found that basically, worship happens where there is the issue of divinity, and those who worship beside the tombs do not believe in such dignity for the person buried inside. This paper shows that, firstly, the basis of Ibn-e-Taymiyya's view is misinterpretation of the verses and referring to weak hadiths. Secondly, his fatwa is against the idea of the majority of Muslims. Because most of Sunni jurists accept the validity of prayer and worship beside tombs unless there is an external hindrance like uncleanness عبادت در کنار قبور یکی از مسائل مهم توحید عبادی است که ابن تیمیه چنین کاری را حرام می داند. مقاله‌ی حاضر با روش تطبیقی به بررسی اصالت فتوای ابن تیمیه پرداخته است. در این زمینه به تبیین معنای عبادت و دیدگاه ابن تیمیه و ادله‌ی او در مقایسه با مذاهب اربعه پرداختیم. در این بررسی مشخص شد که اصولاً عبادت در جایی محقق می شود که مسئله الوهیت مطرح باشد و کسانی که در کنار قبور عبادت می کنند، چنین شأنی برای صاحب قبر قایل نیستند. این مقاله نشان می دهد که اولاً مبنای این دیدگاه ابن تیمیه برداشت نادرست از آیات، و استناد به احادیث ضعیف است؛ ثانیاً فتاوای او در مقابل جمهور مسلمانان قرار دارد؛ چراکه عموم فقهای اهل سنت قایل به جواز و صحت نماز و عبادت در مقابرند، مگر اینکه مانع خارجی مانند نجاست در کار باشد. https://kalami.nashriyat.ir/sites/kalami.nashriyat.ir/files/article-files/7_3.pdf