مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت کلامی 2008-8876 10 1 2019 11 24 ارزیابی دیدگاه « فقدان شرّ اکثری در انسان» 67 77 797 FA احمد شه گلی استادیار - موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران Journal Article 2018 12 31 The system of the material world is part of the excellent system and its creation is supreme and the best possible. The existence of the least evil is necessary in this world. Man as part of this system, the structure of his creation is excellent and uppermost. For good to overcome evil in the material world, is it necessary to conquer evil in human beings too? i.e., just as in the material world in which the utmost good prevails over the least evil, is it necessary to have good as the majority and evil as a minority either? Some Islamic scholars, such as Ibn Sina and Mulla Sadra, hold that: In addition to the dominance of good over evil in the material world, in the human world, we have good as the majority and evil as a minority either. This study first explores the mentioned view, and then this claim has been disputed. According to the preferred view, in the human world, unlike the creatures of the natural world, the realization of the utmost evil is possible (universal possibility). The necessity of the existence of the utmost good and the least evil is related to the world of nature and also the structure of human creation. But in the human world, due to the man's will and desire, the abundance of good and the smallness of evil are unnecessary. Humans can, at their own discretion, perform actions and acts in which evil is the utmost and good is the least   نظام عالم ماده جزئی از نظام احسن است و خلقت آن افضل و احسن مایمکن است. وجود شرور اقلّی لازمه‌ی این عالم است. انسان به عنوان جزئی از این نظام، ساختار خلقت او احسن و اشرف است. آیا لازمه‌ی غلبه‌ی خیرات بر شرور در عالم ماده، غلبه‌ی خیرات بر شرور در انسان ها نیز هست؟ به عبارت دیگر، همان گونه که در عالم ماده خیر اکثری بر شر اقلی غلبه دارد، آیا در انسان ها نیز ضرورتاً باید خیرات اکثری و شرور اقلی باشد؟ برخی از حکمای اسلامی، مانند ابن سینا و صدرالمتألهین معتقدند: علاوه بر غلبه‌ی خیرات بر شرور در عالم ماده، در عالم انسانی نیز خیرات اکثری، و شرور اقلی هستند. در این پژوهش، ابتدا به تبیین دیدگاه مذکور پرداخته، سپس این ادعا مورد مناقشه قرار گرفته است. مطابق دیدگاه برگزیده، در عالم انسانی، بر خلاف موجودات عالم طبیعت، تحقق شر اکثری ممکن است (امکان عام). ضرورت وجود خیر اکثری و شر اقلی مربوط به عالم طبیعت و نیز ساختار خلقت انسان است. ولی در عالم انسانی به سبب اختیار و اراده‌ی انسان، اکثری بودن خیر و اقلی بودن شر، ضرورت ندارد. انسان ها با اختیار خود، می توانند افعال و اعمالی انجام دهند که شر در آنها اکثری و خیر اقلی باشد.  https://kalami.nashriyat.ir/sites/kalami.nashriyat.ir/files/article-files/5_17.pdf