مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت کلامی 2008-8876 12 1 2022 03 07 ادله عقلی انکار تجرد نفس در کلام اسلامی؛ بررسی و نقد 113 130 969 FA احمدرضا کفراشی دانشجوی دکتری - موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) 0000-0001-7671-4091 حسن یوسفیان دانشیار - گروه کلام مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) Journal Article 2019 11 22 Throughout the history of Islamic theology, some theologians have always rejected the incorporeity of the soul. In order to prove their claim, they have relied on various arguments, such as criticizing and discrediting the rational and narrative evidences of proving the incorporeity of the soul, the narrated evidences of the non-incorporeity of the soul, and the rational evidences of the non-incorporeity of the soul. Using the descriptive-analytical method, this study examines only some of the most important rational arguments for rejecting the incorporeity of the soul in Islamic theology. After explaining the arguments, their correctness and extent of implication is explained and it is concluded that due to the existence of several problems, including the fallacy of some arguments, lack of the implication of sharing in attributes on sharing in essence, inattention to the division of incorporeal being into absolute and non-absolute, inattention to the immateriality of some of the qualities attributed to man and numerous other flaws, the presented arguments cannot be used for rejecting the incorporeity of the soul. در طول تاریخ کلام اسلامی، همواره عده ای از متکلمان منکر تجرد نفس بوده اند. ایشان برای اثبات ادعای خود، به ادله متعددی، همچون نقد و بی اعتبار جلوه دادن ادله عقلی و نقلیِ اثبات تجرد نفس، ادله نقلی دال بر عدم تجرد نفس و نیز ادله‌ی عقلی عدم تجرد نفس متمسک شده اند. این پژوهش با استفاده از روش «توصیفی ـ تحلیلی»، صرفاً برخی از مهم ترین ادله عقلی انکار تجرد نفس مطرح شده در متون کلام اسلامی را بررسی می نماید. پس از تبیین ادله، صحت و میزان دلالت آنها تبیین و مشخص می شود که به سبب وجود اشکال های متعددی، از جمله مغالطی بودن برخی از استدلال ها، عدم دلالت اشتراک در صفات بر اشتراک در ذات، بی توجهی برخی از استدلال کنند گان به تقسیم مجردات به مجرد تام و غیر تام، درنظر نگرفتن غیرمادی بودن برخی صفاتی که به انسان نسبت داده می شود و اشکالات متعدد دیگر، نمی توان از استدلال های ارائه شده برای انکار تجرد نفس استفاده کرد. https://kalami.nashriyat.ir/sites/kalami.nashriyat.ir/files/article-files/7_12.pdf