Muslim philosophers face a challenge in the knowledge of God: the Almighty God and religious leaders have invited them to know God on the one hand; and there are teachings that forbid thinking about God’s essence on the other hand. This has created a question of whether the philosophers' method of rational dealing with this issue is basically correct or not. If their method is correct, how should these teachings be dealt with? This challenge led us to analyze this question to find out if it is possible to know God at all. And if so, to what extent? Is it possible to know only the attributes of God or is it possible to know the essence of God? To determine the exact dimensions of this challenge, I will study it in some steps. In the first step, I briefly explain the three points of view that can be proposed in this field; in the second step, I examine the proofs of these views, and in the final step, I prove my view, criticizing the other views, and will show that it is possible to know God's attributes and acts; however, it is not possible to know God’s essence.
Title :ارزیابی ادلهی عقلی و نقلی معرفت اِکتناهی ذات خدا
Abstract:
فیلسوف مسلمان در زمینهی شناخت خدا با چالشی روبه روست: از طرفی، خدای متعال و پیشوایان دین او را به خداشناسی دعوت کرده اند؛ و ازطرف دیگر، آموزه هایی وجود دارند که تفکر دربارهی خدا را منع کرده اند. این امر سبب شده است که در اذهان این سؤال مطرح شود که آیا اساساً روش فلاسفه در مواجههی عقلانی با این مسئله درست است؟ اگر روش فلاسفه درست است، پس با این آموزه ها چه باید کرد؟ همین چالش ما را بر آن داشت که به واکاوی این ابهام بپردازیم تا معلوم شود که آیا اصلاً امکان شناخت خدا هست؟ و اگر هست، تا چه حد؟ آیا فقط صفات خدا را می توان شناخت یا رسیدن به کنه ذات هم امکان دارد؟ پس برای مشخص شدن دقیق ابعاد این چالش، در چند مرحله به کاوش خواهیم پرداخت. در مرحلهی اول با بیان مختصری سه دیدگاه قابل طرح در این زمینه را تبیین می کنیم؛ در مرحلهی دوم، به بررسی ادلهی این دیدگاه ها می پردازیم و در مرحلهی نهایی با نقد دیدگاه های رقیب، دیدگاه برگزیدهی خویش را اثبات می کنیم، مبنی بر اینکه امکان شناخت اوصاف و افعال الهی وجود دارد؛ هرچند شناخت اکتناهی خدا امکان پذیر نیست.
زبيدي، ماجد ناصر، ۱۴۲۸ق، التيسير في التفسير للقرآن برواية أهل البيت، بيروت، دارالمحجة البيضاء.
سبزواری، ملاهادی، 1369، شرح المنظومه (قسم الحکمة: غرر الفرائد و شرحها)، تعلیقات حسن حسنزاده آملی، تحقيق مسعود طالبی، تهران، ناب.
سهروردی، شهابالدین، ۱۳۷2، مجموعه مصّفات شیخ اشراق، ج ۱ (المشارع و المطارحات)، تصحیح و مقدمه هانری کربن، سيدحسین نصر و نجفقلی حبیبی، چ دوم، تهران، مؤسسة مطالعات و تحقیقات فرهنگی.
شعراني، ابوالحسن، 1398ق، نثر طوبي يا دائرةالمعارف لغات قرآن مجيد، چ دوم، تهران، کتابفروشي اسلاميه.
شهرزوري، شمسالدين، ۱۳۸۳، رسائل الشجرة الإلهية في علوم الحقائق الربانية، مقدمه، تصحيح و تحقيق نجفقلي حبيبي، تهران، مؤسسة پژوهشي حکمت و فلسفة ايران.
صدرالمتألهين، ۱۳۶۱، تفسیر القرآن الکریم، تصحيح محمد خواجوی، چ دوم، قم، بيدار.
ـــــ ، ۱۳۶۳، مفاتیح الغیب، مقدمه و تصحیح محمد خواجوی، تهران، مؤسسة مطالعات و تحقیقات فرهنگی.
ـــــ ، 1981م، الحکمة المتعالية في الأسفار العقلية الأربعة، تعليقات ملاهادي سبزواري، چ سوم، بیروت، دار احياء التراث العربی.
صدوق، محمدبن علي، ۱۳۶۲، الأمالي، چ چهارم، تهران، کتابخانه اسلاميه.
ـــــ ، 1398ق، التوحيد، تحقيق و تصحيح هاشم حسيني، قم، جامعة مدرسين.
طباطبائي، سيدمحمدحسين، ۱۳۹۰ق، الميزان في تفسير القرآن، چ دوم، بيروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات.
طبرسي، فضلبن حسن، ۱۴۱۲ق، تفسير الجوامع الجامع، تصحيح ابوالقاسم گرجي، قم، مركز مديريت حوزة علميه.
طريحي، فخرالدين، 1375، مجمع البحرين و مطلع النيرين، چ سوم، تحقيق احمد حسيني اشکوري، تهران، مرتضوي.
فارابی، ابونصر، ۱۴۰۵ق، الجمع بین رأی الحکیمین، مقدمه و تعلیق البیر نصری نادر، چ دوم، تهران، الزهراء.
ـــــ ، ۱۹۸۶م، کتاب الحروف، مقدمه، تحقیق و تعلیق محسن مهدی، بیروت، دارالمشرق.