تحليل چگونگي اعطاي عصمت از جانب خدا به پيامبران و امامان(ع) بر مبناي آيات و روايات

ضمیمهاندازه
9.pdf477.17 کیلو بایت

سال سيزدهم، شماره اول، پياپي 28، بهار و تابستان 1401، ص 127-140

نوع مقاله: پژوهشي
محمدحسين فارياب / دانشيار گروه كلام مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره)   m.faryab@gmail.com
دريافت: 10/02/1401 ـ پذيرش: 07/06/1401

چکيده
آموزۀ «عصمت» هيچ‌گاه تازگي خود را از دست نداده است. در اين ميان، يکي از حوزه‌هاي مسئله عصمت، حوزۀ «عصمت از گناه» است. درباره حقيقت «عصمت از گناه» ديدگاه‌هاي متنوعي ارائه شده است. اگرچه غالب متکلمان شيعه بر موهبتي ‌‌بودن مقوله عصمت پيامبران و امامان تأکيد کرده‌اند، اما به چگونگي هبۀ اين موهبت از سوي خداوند کمتر توجه شده است. آيا خداوند متعال يک‌بار اين موهبت را به پيامبر و امام مي‌دهد و او خود از اين موهبت بهره برده، خود را از گناه مصون مي‌دارد؟ يا آنکه خداوند متعال دمادم اين موهبت را ارزاني مي‌دارد؟ اين نوشتار در پي بررسي چگونگي هبۀ عصمت از سوي خداوند بر مبناي آيات و روايات است. آيات و روايات مرتبط با اين موضوع نشان می‌دهد خداوند متعال همواره پيامبران و امامان را زير چتر حمايت خويش نگه ‌داشته و چنين نيست که يک‌بار عصمت را به ايشان هبه کند و آنها از آن پس بتوانند خودشان از گناه بپرهيزند.

کليدواژه‌ها: عصمت، حقيقت عصمت، لطف، ملکه، موهبتي‌بودن عصمت.

سال انتشار: 
1401
شماره مجله: 
28
شماره صفحه: 
127