نقش باورهاي كلامي در داوري‌هاي رجالي

سال چهارم، شماره دوم، پاييز و زمستان 1392

سيد علي رضا حسيني / استاديار دانشگاه قرآن و حديث                                                                       

محمد تقي شاکر / پژوهشگر و دانشجوي دکتري کلام اماميه دانشگاه قرآن و حديث   14mt.shaker@gmail.com

دريافت: 12/11/1392 ـ ‌پذيرش: 04/05/1393

چکيده

مسئلة تعيين ميزانِ نقش باورهاي کلامي در داوري‌هاي رجالي، با توجه به بازگويي اجمالي اصل وجود اختلاف مباني کلامي و تأثيرگذاري اين تفاوت نگرش‌ها در نحوة تعامل با راويان در بازکاوي کتاب‌هاي رجالي و روايي، نيازمند تبييني روشن است. اهميت اين بررسي به نگاه اجتهادورزانه از وراي داوري‌هاي صورت‌گرفته و با درک چرايي آن براي نوع تعامل با روايات کلامي، بازگشت دارد. نگاشتة حاضر بر آن است که با نگرش روش‌شناختي و بر اساس تحليل داده‌هاي رجالي و کلامي، جايگاه و ميزان تأثيرگذاري انديشه‌هاي عقيدتي در سنجش وثاقت يا تضعيف راوي را نمايان سازد. فرايند داده‌ها و تعمق نگاه در ريشه‌يابي مصاديق اين گفتار، گوياي اثرپذيري داوري‌هاي رجالي از باورهاي کلامي است. اين بررسي نشان‌دهندة آن است که حوزة اين واکنش‌ها در فروع اصول عقايد و به صورت مشخص در نگرش به مسائل ذيل اصل امامت رخ نمايانيده است، که مي‌توان آن را واکنش‌هاي درون مذهبي در برابر کنش‌هاي عقيدتي در بستر ارزيابي رجالي دانست.

کليدواژه‌ها: علم غيب، داوري رجالي، اتهام غلو.