بررسي و نقد مباني نظرية مشروعيت در انديشة سياسي ابن تيميه

سال ششم، شماره دوم، پياپي 15، پاييز و زمستان 1394

مهدي تراب پور/ دکتري مدرسي معارف مباني نظري اسلام مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره                                        Mtorabpor@yahoo.com

احمد واعظي / دانشيار گروه فلسفه و كلام اسلامي دانشگاه باقرالعلوم عليه السلام              ahmadvaezi01@hotmail.com

دريافت: 20/10/93 پذيرش: 19/1/94

چکيده

اين تحقيق به بررسي انتقادي مباني نظرية مشروعيت در انديشة سياسي ابن تيميه پرداخته است، تا با برجسته سازي نقاط ضعف آن  بر اساس عقل، کتاب و سنت، به نادرستي ديدگاه وي رهنمون گردد. متأثر بودن برخي از نظام هاي مدعي حکومت اسلامي در منطقه، از تفکر سلفي گري ابن تيميه در حوزة مشروعيت سياسي، اهميت اين تحقيق را دوچندان مي سازد. ازاين رو تحقيق حاضر با روشي توصيفي و انتقادي، با تبيين ديدگاه ابن تيميه در باب مشروعيت سياسي و مباني آن، به اين رهيافت رسيده که ابن تيميه به  دليل عدم اتخاذ روش علمي صحيح، نتوانسته است در نظريه پردازي در زمينه مشروعيت سياسي، موفق عمل كند و پيش فرض هايش داراي اشکالاتي نظير عدم اعتنا به عقل، عدم فهم معناي صحيح امامت در اسلام، خلط مفاهيم امامت و رسالت و عدم اعتنا به نصوص متواتر، حجيت اجماع و عدالت صحابه است.

کليدواژه ها: مشروعيت، امامت، اولي الامر، صحابه، ابن تيميه.