رابطة علم و دين در ديدگاه اول پلانتينگا

ضميمهسايز
2.pdf677.63 کيلو بايت

سال هشتم، شماره اول، پياپي 18، بهار و تابستان 1396

سيدمصطفي ميرباباپور / دانشجوي دكتري فلسفة دين مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره MirbabaPoor@Gmail.com

يوسف دانشور / استاديار مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره                             yousef.daneshvar@gmail.com

دريافت: 01/12/1395 ـ پذيرش: 07/05/1396

چکيده

رابطة علم و دين از مباحث جدي فضاي فکري معاصر است. آلوين پلانيتگا مباحث مهمي را در اين باره مطرح کرده است. او در اين زمينه دو ديدگاه دارد و در هر دو معتقد است كه رابطة علم و دين در مواردي به دليل اصل طبيعت گرايي روش شناختي در علم، به تعارض کشيده مي شود. او در ديدگاه اولش بر اساس استعاره اي از آگوستين مي گويد علم در جهان امروز در شهر انسان و در برابر شهر خدا قرار دارد و برخي يافته هاي علمي با باورهاي ديني متعارض اند و اين تعارض واقعي و جدي است و هريک از علم و دين، يکديگر را نقض مي کنند و ريشة اين تعارض در طبيعت گرايي روش شناختي است؛ اما با اين حال در بخش هايي از علم طبيعت گرايي روش شناختي را مجاز مي داند. اين مقاله با روش توصيفي ـ تحليلي ديدگاه پلانتينگا را تبيين، و سپس آن را نقد و بررسي مي کند.

کليدواژه ها: علم و دين، طبيعت گرايي روش شناختي، تکامل، آلوين پلانتينگا، ديدگاه اول پلانتينگا.