نظرية مادي بودن ساحت مثالي انسان و شواهد آن در روايات و علوم تجربي

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

سال نهم، شماره اول، پياپي 20، بهار و تابستان 1397

موسي ملايري / دانشيار گروه فلسفه دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مرکزي    malayeri50@yahoo.com
مرجان درستي مطلق / دکتراي کلام اماميه دانشگاه علوم قرآن و حديث     abd.dorosty@gmail.com
دريافت: 12/10/96 ـ پذيرش: 25/4/97
چکيده
مسئله تجرد يا ماديت نفس، همچنان مسئلة‌ چالش‌برانگيزي براي متکلمان و فيلسوفان است. فلاسفه به تجرد، و شماري از متکلمان به ماديت آن معتقدند. اين مقاله با طرح نظرية سه‌ساحتي بودن انسان و بررسي خصوصيات ساحت سوم به‌عنوان بُعد مثالي، درصدد حل اختلاف يادشده است که در‌صورت پذيرش آن، ظواهر متون دينيِ ناظر به ماديت روح، نيازمند تأويل نخواهند بود. انسان غير از «نفس» مجرد و «بدن» مادي، «روحي» دارد که مي‌توان آن را از سنخ حالتي از ماده دانست که امروزه با ويژگي‌هايي مثل ذرات بسيار ريز و باردار و بي‌شکل و درعين‌حال موج سيال بودن، پلاسما ناميده مي‌شود. يکي از شواهد تطبيق «پلاسما» با تجرد برزخي، نظرية حرکت در مجردات است که از سوي برخي فيلسوفان متأخر پذيرفته شده؛ با اين تبيين که اگر عالم مثال علاوه بر بُعد، از قابليت تغيير برخوردار است، نمي‌توان آن را مجرد دانست. در اين مقاله، به‌روش کتابخانه‌اي، نظرية وجود اجسام انرژيک و پلاسما به‌عنوان بدن مثالي مطرح گرديده و از روايات و مشاهدات تجربي فيزيكي و متافيزيكي، به‌عنوان شواهدي براي اثبات آن استفاده شده است.
كليد‌واژه‌ها: مادة لطيف، مجرد، انرژي، روح، نفس.