بررسي و تحليل چگونگي انتقال عمل در آيات و روايات

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

سال نهم، شماره دوم، پياپي 21، پاييز و زمستان 1397

 

محمود فتحعلي/ دانشيار مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره     mafathali@gmail.com
 علي زماني قشلاقي/ دانشجوي دکتري مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره    zamani5421@gmail.com
دريافت: 1/3/1397ـ پذيرش: 25/8/1397
چکيده
يکي از مباحث مهم در حوزۀ معادشناسي، بحث «انتقال اعمال خير و شر افراد به يکديگر» است. از آن‌رو که بر اساس قواعد فلسفي و آيات قرآني، چنين پديده‌اي ممکن نيست، برخي انديشمندان درصدد توجيه و حل آن برآمده‌اند تا از يک سو، تعارض ظاهري ادلّۀ نقلي را حل کنند، و از سوي ديگر، تنبّهي براي مؤمنان باشد تا تقوا پيشه کنند. بر اساس نظريۀ بديعي که اين نبشتار ارائه داده است، عمل انسان دو گونه آثار دارد: آثار دروني که قايم به نفس فاعل بوده و قابل انتقال به غير فاعل نيست، و آثار بيروني که عمل و نيز نفس علت اعدادي آن بوده واز اين‌رو، قابل انتقال به غير فاعل است، ادلّۀ ناظر به انتقال عمل، به آثار بيروني مربوط مي‌شود. روش تحقيق در اين نوشتار، «توصيفي – عقلي» است و ابتدا با نقل ادلّۀ دال بر انتقال عمل، اصل مسئله توضيح داده شده و سپس با نقد برخي ديدگاه‌ها، ديدگاه برگزيده با تحليل آيات و روايات اثبات مي‌شود.
کليد واژه‌ها: انتقال عمل، اثر دروني، اثر بيروني، آثار تکويني، علّيت اعدادي، طينت.