نقد و بررسي رابطة عقل و دين از دیدگاه ميرزامهدي اصفهاني

ضمیمهاندازه
1.pdf256.71 کیلو بایت

* محمد صمدپورآذرشربياني / دكتراي مدرسی معارف (انقلاب اسلامي) دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام    spsharabiani@gmail.com
محمد جعفري / دانشيار گروه كلام مؤسسة آموزشی و پژوهشی امام خمینی‌ ره     mjafari125@yahoo.com
ربابه آروئي / سطح 3 فلسفه و کلام حوزه خواهران (مدرسه معصوميه خواهران)    rbbh_a@yahoo.com
دريافت: 22/06/1399 ـ پذيرش: 28/11/1399
چکيده
ارتباط عقل و دين يکي از بحث‌انگيزترين مسائل فلسفي و کلامي است و قدمتي طولاني دارد. اهميت اين مسئله، آن را به يکي از موضوعات مهم فلسفة دين معاصر تبديل کرده است. سؤال اين است که آيا براي شناخت دين، استفاده از وحي کفايت مي‌کند يا به‌کارگيري عقل نيز ضرورت دارد؟ برخي پذيرش و شناخت دين، تدين و ايمان را بدون توجه به عقل، غيرممکن مي‌دانند؛ اما گروهي ديگر، عقل‌گرايي را موجب به‌خطر افتادن تدين و ايمان، و التقاط در دين معرفي مي‌کنند. اين نوشتار به روش تحليلي ـ‌ توصيفي به بررسي ديدگاه ميرزامهدي اصفهاني در اين زمينه مي‌پردازد که جزو دستة اخير است. هرچند ايشان استدلال‌هايي با صورت منطقي براي اثبات خداوند ارائه نموده است، اما شناخت وجود و اوصاف خداوند با عقل و علوم ظلماني بشر را غيرممکن مي‌داند. همين امر بشر را نيازمند راهنماي غيبي مي‌كند و وجود دين وحياني را ضرورت مي‌بخشد. اين انديشه مبتلا به مشکل دور در استدلال بوده و اثبات حجيت و عصمت کلام خداوند، نبي و امام، محتاج عقل است.
کليدواژه‌ها: عقل، دين، معرفت ديني، ميرزامهدي اصفهاني، اثبات وجود و صفات خداوند، نياز به دين.
 

سال انتشار: 
1399
شماره مجله: 
25
شماره صفحه: 
7